کمتال

امسال نیز قسمت شد بار دیگر به این قله زیبا صعود کنیم . برنامه گروه بصورت یک و نیم روزه تنظیم شده بود و دو دستگاه مینی بوس ظهر روز پنجشنبه به سمت منظقه حرکت کرده و شب را در روستای دوزال کنار مرقد امامزاده سید شعیب مانده و صبح جمعه به پای کوه آمده و صعود را شروع کرده بودند

من به علت مشغله کاری نتوانستم با گروه بروم لذا ساعت 5 صبح جمعه با آقایان رزمی و کی قبادی و باغمیشه ای با ماشین من راه افتاده و ساعت 7 و نیم به پای کوه رسیدیم و صعود را شروع کردیم بعد از حدود سه ربع به آقای مشک آبادی و خانمش رسیدیم که در حال صعود بودند سپس ساعت 9 و نیم به تخته بلاغی رسیده و صبحانه مختصری خورده و مجددا به سمت قله در ساعت 10 راه افتادیم و ساعت 11 و نیم به قله رسیدیم در بین راه دوستان و همنوردان گروه را دیدیم که هر یک در حال فرود و یا صعود بودند . در چند قدمی قله باد سرد و شدیدی می وزید که همه با کلاه و دستکش و کاپشن زمستانی روی آوردند ولی منکه هیچی نداشتم از سرما یخ زده و مجبور شدم از چند قدمی قله برگردم . ساعت 4 به نزد ماشین رسیده و پس از ناهار و نماز در گمرگ نوردوز ساعت 8 شب به منازل خود در تبریز برگشتیم .

تصاویر :

آقای مشک آبادی سرپرست باشگاه

نرسیده به قله یک شکاف عمیقی وجود دارد که اراضی ارمنستان بخوبی دیده می شود و کوهنوردان علاقه دارند که در این مکان عکسهای زیادی نسبت به قله تهیه کنند

مسیر منتهی به قله کمتال

از راست آقایان : نافع - نجات - کی قبادی - زرین - احمد پور

لاله منحصربفرد کمتال

محل استراحت و صبحانه

آخرین عکس مربوط به آقای قلیپور و زرین در کنار چشمه آب تخته بولاغی